من کماکان همان مجنونم
بی تابِ تر از لحظه ی شیرین وصال
مغروق در این آتش ِ جان کاه فراق
.
.
پ ی : حرفهای ناتمامم را تو به انتها برسان
چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387 |
حرفای فکاهیت تو اوج با هم بودن تلخ ترین حرفای دنیا واسه من تعبیر می شه
پ ی : شوخی شوخی من دارم حرفاتو رو جدی می گیرم
چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387 |
چاشنی این سکوت بی وقفه ام باش
حتی با کلماتِ بی صدایت
پ ی: ترس از آینده ی نا مفهوم دراه منو سوق می ده به دشتِ بهت برانگیزِ فردا
چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387 |
این روزا رو مرز مجنون شدنت دارم مانور می دم معشوقم
پ ی: خیلی تهنام
سه شنبه بیست و سوم مهر 1387 |
بعضی وقتا موبایل آف کردن دلیلی واسه آروم تر شدن نیست
بعضی وقتا تنها زنگ خوردن موبایل امید محسوب می شه واسه یه نفر
پ ی: با لالایی دستگاه مورد نظر خاموش است خوابم برد
پ ی: کاش می تونستم کاری کنم که هیچ وقت از خواب پانشم
پ ی:من نه می تونستم اس ام اس بدم نه زنگ بزنم که آرامشتو بهم بزنم عزیزم
چهارشنبه هفدهم مهر 1387 |
تایر ِ روزگارم خیلی وقته پنچر ِ ، خوب شد تایر ِ بی پنچریو ساختن
پ ی : کاش قلب نشکن به بازار می اومد دیگه احتیاجی به درک و ملاحضه نبود
چهارشنبه هفدهم مهر 1387 |
تک هجای آخر ِ آرزویم باش اگر ، نمی توانی خودش باشی
چهارشنبه هفدهم مهر 1387 |
رویای شیرین خواستنم در حاشیه ی منطقت با تلخی گم می شود
چهارشنبه هفدهم مهر 1387 |
این روزها تنها با لباست که ایهام قشنگی از تنت هست زنده ام
دوشنبه پانزدهم مهر 1387 |
احساس انزجار می کنم
از بودن
نفس کشیدن
دیدن
.
.
.
وقتی در کنارم نیستی
دوشنبه پانزدهم مهر 1387 |
دیر زمانیست که با نجوای دلم خطبه عشق را با بی زبانی برایت تلاوت می کنم
یکشنبه چهاردهم مهر 1387 |
یعنی من تو 2سال اونقدر تغییر کردم که آق معلم حسابانه منو یادش رفته؟
باید ممنون خانوم آرایشگر باشم که منو جوری ساخته که شباهتی به 2 سال قبلم ندارم
و مهمترینش این اعتماد به نفس ِ فوق العاده ایه که وقتی اسمتو پشت بند اسمم می یارم بهم دست می ده
چهارشنبه دهم مهر 1387 |
این روزا دلم بد لک زده واسه جایی که باید باشم ولی نیستم
دوشنبه هشتم مهر 1387 |
تنها در خلسه ای شیرین می توان خیالت را حس کرد
تنهادر اوج غربت می توان آشنا بودند را فهمید
تنها در خلآ می توان در عطر تنت غوطه ور شد
تنها در ظلمت شبها می توان تو را دید
و تنها در هیچ می توان تو را جست
ای غریبِ به من آشنا
جمعه پنجم مهر 1387 |
از شنبه بازم شروع می کنم واسه به دست آوردن حقی که ازم ضایع شد
پ ی : اون معدلی که از من تو کارنامه ی لعنتی ام اشتباه زدن یه خورده زیادی رو نتیجه ی کلی تأثیر داشت
پ ی :آقای سازمان سنجشی وقتی تو هنوز یاد نگرفتی که با منه داوطلب چه جوری حرف بزنی من چه انتظارِ بیخودی از تو واسه رفع نقص ِ کارنامه ام دارم
پ ی :عصر ارتباطات - یه خورده واسه آپ تودی شدن زود بود آقایونِ سازمان سنجشی
پ ی : ماست مالی کنید اشتباهاتونو، این کارو نکنید چی کار می خواین کنید؟
پ ی : حس نمی کنید بومی کردنِ دانشگاها یه خورده زیاد بود واسه پایتخت نشینای نفت خور؟؟
چهارشنبه سوم مهر 1387 |